#BlackOutTuesday

by Déjà Vu

Tinka de Haan

De corona-crisis heeft ervoor gezorgd dat ik, zoals iedereen, letterlijk en figuurlijk geïsoleerd ben van de buitenwereld. Vanuit huis probeer ik aan mijn scriptie te werken en een ritme aan te houden, op werk heb ik al twee maanden niet hoeven verschijnen en de tijd dat ik nog spannende dingen te vertellen had lijkt zo ontzettend lang geleden. Na enkele weken al het nieuws op de voet gevolgd te hebben op alle mogelijke manieren, besloot ik nieuwsapps, Facebook en Twitter van mijn telefoon te gooien. Nu zit ik dus in een soort vrolijke cocon, zónder verdrietig nieuws en nare verhalen, mét scriptiestress en heel veel Animal Crossing.  

Tot het moment dat je keihard wakker geschud wordt. Hoewel het in mijn veilige cocon lijkt alsof heel de wereld stil is komen te staan, draait hij gewoon door. Met alle negatieve en positieve gebeurtenissen die daarbij horen. Enkele maanden geleden schreef ik een artikel over het geïnstitutionaliseerde racisme in de Verenigde Staten en de mogelijke redenen voor het feit dat dit vandaag de dag nog steeds aan de orde is, en niet alleen daar. De aanleiding voor het artikel was een documentaire, maar ik had nooit kunnen bedenken dat het enkele maanden later zo pijnlijk actueel zou zijn.  

Op 25 mei 2020 komt de Afro-Amerikaanse George Floyd om het leven door de knie van een politieagent die minstens zeven minuten op zijn nek wordt gedrukt.  Ook nadat Floyd duidelijk aangaf geen adem meer te krijgen, ook nadat hij buiten westen raakte. De knie bleef op zijn nek geklemd. De reden? Hij zou een pakje sigaretten hebben betaald met een vals briefje van twintig. Mag niet, zeker niet. Maar niemand zou om die reden het leven moeten laten. Sterker nog, niemand zou ooit op deze manier nog het leven moeten laten. De vraag wat er was gebeurd wanneer exact dezelfde situatie zich had voorgedaan met een witte Amerikaan rijst op, en eigenlijk weet iedereen het antwoord al. Het is niet de eerste keer dat een situatie als deze zich voordoet. Het is, waarschijnlijk, ook nog niet de laatste keer.  

Zoals ook in eerdere gevallen is gebeurd, gaan mensen de straat op om zich uit te spreken tegen dit soort terugkerende, onredelijke politiegeweld. Nu de aanvankelijke vredige protesten op veel plaatste in de Verenigde Staten omslaan naar gewelddadige, dreigt president Trump met een gewelddadige reactie. Men voelt zich niet gehoord, niet begrepen en niet gesteund. Het lijkt erop dat corona mensen in deze periode van fysieke afstand, mentaal toch dichter bij elkaar brengt. Over de hele wereld klinken nog meer steunbetuigingen en protesten dan anders. En terecht. Dit moet gehoord worden. Het moet veranderd worden. Het kan en mag niet, nooit niet, dat iemand het leven laat door het gebruik van nep geld, het reiken naar een haarborstel, het via een raam je eigen huis binnengaan. De maat is vol. Ik wil deze plek alleen maar aangrijpen om te zeggen: ik hoor het, en zal niet langer stil zijn.

Het is nog steeds mogelijk om mee te doen met de HSVL-opbeuractie! Je kan nu een berichtje sturen naar een oudere om een hart onder de riem te steken. Schrijf dan nu je berichtje naar extern@dehsvl.nl en onze extern Daniëlle zal ervoor zorgen dat je berichtje goed terechtkomt!

You may also like

Leave a Comment