De grote leegte

by Déjà Vu

Tinka de Haan

Wat hebben we het weer druk gehad hè? Tussen Sinterklaas en kerst heb ik nog even mijn verjaardag gevierd, want ja dat is toch altijd wel leuk. Wat etentjes georganiseerd, een vriendin helpen verhuizen en kerst met de familie. Daarbij is de decembermaand sinds ik studeer niet alleen de maand van de feestdagen, maar ook de maand van tentamens en deadlines. Kortom, december heeft tegenwoordig meer weg van een potje ren-je-rot dan van een feestmaand. 

Ik vond het nogal wat dit jaar. Met alle stress over mijn afstuderen, masters en studiepunten waren de vragen van familieleden (“Ja maar, wat kán je daar nou mee, met geschiedenis?”) niet heel bevorderlijk. De laatste maand van het jaar voelde dit keer meer als iets waar ik even doorheen moest, dan gezellig. Oud en Nieuw heb ik dan ook, totaal tegen mijn principes in thuis gevierd; met mijn vriend op de bank, heerlijk.

En nu dan? De kerstboom is (niet zo subtiel) de deur uitgewerkt, de laatste lege flessen zijn naar de glasbak gebracht en de gourmetdampen trekken langzaam uit de gordijnen. En dan is het daar: de grote leegte… Geen feestjes en etentjes meer. Iedereen pakt het normale leven weer op. Zonder herkansingen en colleges is het eigenlijk een hele lege maand. Voorheen propte ik de vrije dagen die ik had gelijk vol met afspraken met mensen die ik in de drukke periodes verwaarloos. Dit jaar laat ik het een beetje meer op zijn beloop. 

Tussen het rennen en vliegen door heb ik nu ineens weer tijd om een serie te kijken, een goed boek te lezen of gewoon even niks te doen. Zonder me daar schuldig over te voelen! Ik geniet van studeren en hou ervan onder vrienden en familie te zijn, maar de komende vier weken zijn van mij. Goed, ik draai me nog even om. Wat een rijkdom, die grote leegte. 

You may also like

Leave a Comment