De keerzijde van ‘vooruitgang’

by Déjà Vu

We leven in een tijd waarin technologie zichbrave_new_world_book_cover_by_meifu in een enorm tempo ontwikkeld. Veel mensen hebben de neiging dit vooruitgang te noemen, want ontwikkeling is positief. Toch? Ik betrap mezelf erop dat ik steeds vaker met een argwanend oog  naar berichten over onze zogenaamde vooruitgang kijk.

door Anouk Bosch Het lijkt op sommige gebieden vooral een sluipende ziekte te zijn. Weer een nieuwe Iphone, Google Glass, de Oculus Rift en de daarbij horende generatie peuters die met grote teleurstelling ontdekt dat niet hun gehele leefomgeving van touchscreen voorzien blijkt te zijn en met een pruillip een ‘gewoon’ prentenboek probeert te swipen. Behalve gekke handigheden op de nieuwe gadgets lijken mensen vooral sociaal apathisch te worden van de rommel, in zoverre dat er in bijvoorbeeld kroegen nu soms regelingen zijn waarbij de smartphone verboden is, omdat zonder deze maatregel mensen nauwelijks een woord met elkaar wisselen tijdens dat gezellige pilsje. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de technologie die wat mij betreft ethisch grensoverschrijdend is. Hoezo worden er tegenwoordig teckels gekloond? Je kan zeggen wat je wilt maar in mijn ogen is dat vooral misselijkmakend. Schoonheid in de natuurlijke wereld (zoals een normaal nestje teckels, alsof geboorte op zichzelf zonder technologie van de mens niet bijzonder genoeg is) wordt volledig opzij geworpen door de mensheid, die niks liever wilt dan zich God wanen en roekeloos wordt als Icarus, steeds maar hoger tot een val die me haast onvermijdelijk lijkt. De technologie groeit ons boven het hoofd, het gat tussen mens en technologie wordt steeds groter. Welke normale huisman of vrouw kan tegenwoordig nog zijn apparaten zelf repareren? Mijn vader waagt zich er nog aan, met zijn technische achtergrond. Maar deze dingen worden steeds vaker uitbesteed aan een gering aantal knappe koppen, waardoor het steeds lastiger wordt voor de ‘gewone massa’ om de technologie te begrijpen die zij gebruikt. De nieuwe generatie heeft geen idee hoe de producten werken waar ze dagelijks op vertrouwen.

Wat als er een punt komt dat er, zoals in die serie Revolution, geen stroom meer is voor wat voor reden dan ook en mensen tegen die tijd hun boeken al massaal verbrand hebben omdat iedereen een e-reader heeft en anders gewoon Google gebruikt? Dan zitten we mooi in de puree, al onze kennis opgeslagen in de hulpmiddelen die ons in de steek hebben gelaten. Of wat als er géén punt komt waarop mensen wakker schrikken en het straks doodnormaal is om mensen te kweken en op die manier de maatschappij volledig te beheersen, zoals in Brave New World van Aldous Huxley? Ik overdrijf nu natuurlijk, en deze voorbeelden zijn uitersten, maar mijn angst is eigenlijk oprecht. Noem me een conservatieve sok maar ik wil dat kinderen buiten spelen in plaats van scheel worden boven hun Ipads. Ik wil normale teckels. Ik wil geen kweekvlees en geen paarse tomaten, ik wil dat mensen voor één keer inzien dat het niet nodig is om alle geheimen te ontrafelen en alle dingen te beheersen. Teckels kunnen zichzelf voortplanten en mensen kunnen ook met elkaar praten zonder whatsapp of gekke bril met spraakfunctie. Het is niet nodig om daar nieuwe middelen voor uit te vinden, hoe egostrelend het ook moet voelen voor de immer naar vooruitgang strevende, arrogante mensheid.

You may also like

Leave a Comment