De utopie van de kleedkamer

by Déjà Vu

Fenna Ytsma

Volgens de Volkskrant was het interview met Dirk Kuijt (15-08-2015) ook interessant voor niet-voetballiefhebbers. Dat viel een beetje tegen, het artikel ging toch vooral over voetbal. De enige zinnen die het artikel de moeite waard maakten waren ‘De kleedkamer is de wereld in het klein. Een Katwijker, een ras-Rotterdammer, jongens met Surinaamse roots, moslims, christenen, katholieken. Als je ziet hoeveel respect wij voor elkaar hebben, hoe wij elkaar ruimte geven om het geloof uit te dragen, daaraan zou de wereld een voorbeeld kunnen nemen.’ Veel interessanter was het artikel van journalist Hassan die in de migrantenwereld dook. Hij deed zich voor als een Iraanse illegaal die drie jaar in Nederland had gewoond en nu een beter leven wilde zoeken in Groot-Brittannië.

De beschrijving van het leven van deze illegalen in Calais was interessant maar niet eens hetgeen wat het meest bleef hangen. Dat was namelijk het schokkende besef dat er zoveel vooroordelen bestaan tussen groepen mensen. Natuurlijk weet ik van de vooroordelen hier in Nederland over moslims, zwarten en vele andere groepen. Ik heb me echter nooit gerealiseerd dat er tussen deze groepen ook weer allemaal vooroordelen bestaan. Na het lezen van het artikel kon ik daar niet meer omheen. Tijdens Hassan’s gesprekken met illegalen hoort hij de welbekende ideeën over Europeanen; een Europese man zou wel heel goed in bed moeten zijn als hij wilt dat zijn vrouw bij hem blijft. Maar hij hoort vooral veel vooroordelen over zwarten: ‘ze stinken zo erg dat ik geen zin meer heb om te eten’.

feyenoord - twente

De tweede schokkende passage kwam niet veel later in het artikel. Hassan heeft de tweede avond opnieuw een gesprek met de Iraniërs waarmee hij optrekt. Het is gezellig totdat hij bekent dat hij niet gelovig is. De sfeer draait volledig om en het lijkt alsof iedereen zich tegen hem keert. Ongelovig zijn lijkt wel een misdaad in de ogen van de Iraniërs. Hassan wordt gewaarschuwd dat de Afghanen niks van zijn afvalligheid mogen horen want ‘ze zullen je neersteken, met staven slaan en uiteindelijk onthoofden’. Mijn beeld over Afghanen verandert al meteen tot ik besef dat dit ook weer een van de vele vooroordelen is die Iraniërs hebben over Afghanen: zij zouden ongelovigen vermoorden, Iraniërs niet.

Als ik het artikel heb gelezen realiseer ik me dat ik altijd heb onderschat dat cultuurverschillen zo groot zijn. Ik dacht dat we elkaar uiteindelijk best zouden kunnen begrijpen, maar zal dit ooit mogelijk zijn als er zo veel vooroordelen bestaan in de wereld? Opeens lijkt de kleedkamer van Dirk Kuijt een utopische wereld. Waren we maar allemaal profvoetballers.

You may also like

Leave a Comment