Een dag van een student tijdens de Nederlandse lockdown

by Déjà Vu

Sjors Stuurman

Zaterdag 19 december 2020.
08.30u: De wekker gaat. Ik schrik wakker. ‘Hey Google, stop.’ Eindelijk, dat geluid is uit.
09.15u: Na drie kwartier besluit ik om maar eens uit bed te gaan. Ik stap onder de douche, kleed me aan en ga naar beneden om te ontbijten.
10.00u: Mijn ontbijt is op. Tijd om aan het werk te gaan.
10.45u: De eerste regels onderzoek voor mijn scriptie staan weer op papier, toch een goed gevoel om zo productief te zijn (drie regels zijn toch drie regels). Tijd om me klaar te maken voor mijn werk bij de lokale Albert Heijn.
11.20u: Ik stap onze Albert Heijn binnen. Ik word aangekeken door klanten die denken dat ik voordring om binnen te komen, want ja: er staat buiten weer een rij om onze winkel binnen te komen. Waarom moeten deze mensen allemaal op zaterdag hun boodschappen doen?
11.30u: Mijn shift begint. Er staat een rij van zeven mensen bij de Servicebalie, mijn collega van de zelfscan kan niet bijspringen. Dit wordt een drukke dag.

15.00u: Klaar met werken, ik ren nog net niet naar buiten. Het verbaast me nog steeds hoeveel mensen er op zaterdagmiddag boodschappen komen halen, terwijl het doordeweeks zo rustig is. Het ligt vast aan mijn studentenritme, maar ik zou wel weten wanneer ik géén boodschappen zou doen.
15.15u: Een late lunch, maar toch even nodig voordat we weer verder gaan met de scriptie. Ik smeer wat boterhammen en zet een aflevering van Star Trek: Discovery aan op Netflix, even relaxen.
15.45u: Ik loop naar mijn kamer en zet mijn laptop weer aan. Nog even wat woorden op papier krijgen. Nog voordat ik kan beginnen krijg ik een bericht binnen op Discord. Of ik niet even een potje Counterstrike mee wil doen? Ach, het kan vast geen kwaad.

17.30u: Oei, dat potje duurde toch langer dan verwacht. Ik sluit de game af en start Excel op. Ik voer wat gegevens in over de visserij in Scheveningen en schrijf nog vier regels aan mijn eerste hoofdstuk. Zo. Weer productief geweest.
18.30u: Tijd om eten te halen. Zaterdag is Patatdag (of Frietdag, voor de Friet-mensen). Onderweg naar de snackbar kan ik nog mooi een podcast van De Universiteit van Nederland luisteren.
19.05u: Ik stap mijn ouderlijk huis weer binnen en zet de patat op tafel. Tijd om te eten.
19.45u: Na genoten te hebben van mijn toetje verdwijn ik weer naar mijn kamer. Tijd om de aflevering van Star Trek af te kijken.
23.00u: Oeps, daar ging mijn avond. Rond 21.30u belandde ik in een YouTube-wormhole van video’s. Uiteindelijk ben ik geëindigd bij Marcus Veltri, een pianist die nu met een gebroken vinger liedjes speelt voor vreemdelingen. Hij speelt werkelijk alles, geweldig.
00:15u: Ah, het is alweer zondag. Ik bedenk me dat ik vandaag deze blog moet schrijven. Ach, dat is een zorg voor wanneer we weer wakker worden.

You may also like

Leave a Comment