Geen liefde en geen emotie

by Déjà Vu

rutte-saai

Fenna Ytsma

Al tweeënhalf uur kijk ik naar Mark Rutte die te gast is bij Zomergasten. Ik wacht nog steeds op het moment dat Thomas Erdbrink eindelijk het liefdesleven van Rutte aansnijdt. Aan het begin van de uitzending kondigde hij al aan dat ze dat niet onbesproken zouden laten. Rutte zou gedurende de drie uur openlijk praten over alles. Toen het onderwerp dan eindelijk, een kwartier voor het einde van de uitzending, ter sprake kwam, vielen de antwoorden toch tegen. Geen emotionele Rutte die schoorvoetend toegaf dat het hem in de liefde toch allemaal niet zo gelukt was. Maar alleen de bekentenis dat het soms wel jammer was dat hij ’s avonds niet iemand had om de dag mee te bespreken. Al compenseerde hij dit gemis ruimschoots met zijn zeer dicht bijstaande vrienden, bij wie hij eigenlijk ook alles kwijt kon. Veel wijzer over de twijfels en onzekerheden van Mark Rutte ben ik dus niet geworden.

Al eerder is gebleken dat Mark Rutte gedurende zijn baantje (zoals hij het zelf noemt) als minister-president van Nederland, niet uitblinkt in het laten zien van emoties. Zo bracht hij zijn spijtbetuiging van kort geleden, over enkele niet nagekomen beloftes, behoorlijk rationeel. Volgens drie bestuursleden van Stichting De Retoricakamer is dit een gemis, zo schrijft Sheila Sitalsing in De Volkskrant. Volgens hen is emotie een essentiële eigenschap voor een minister-president. Het roept solidariteit op en Rutte zou er begrip en erkenning mee kunnen tonen naar het volk, wat hem dan weer een grotere aanhang oplevert. Ondanks dat ik hoopte op een sappig liefdesverhaal, vind ik de emotieloosheid van Rutte juist wel goed. Politiek draait niet om emoties. Ik vind het juist een blijk van stabiliteit en zelfverzekerdheid als iemand niet te veel opgaat in emoties maar rationele beslissingen neemt. De rol van ‘Vader des Vaderlands’ is misschien meer weggelegd voor Willem-Alexander. Dan heeft het koningshuis ook nog een functie.

You may also like

Leave a Comment