Herfst?

by Déjà Vu

Julius van der Poel

Het is herfst. Ik zeg het maar even; mocht u dat gemist hebben. Als dat het geval is, schaamt u zich vooral niet; ook ik was laatst nogal verbaasd en geïrriteerd op zoek naar mijn korte broek en zonnebril.  Nu dan toch de bladeren als VVD-ministers naar beneden tuimelen en het gekissebis rondom zwarte piet weer in sterkte toeneemt, lijkt die herfst toch langzamerhand vaste vorm aan te nemen.

Wat ik intrigerend vind aan de herfst is het vallen van die bladeren. Een blad, door windvlagen hulpeloos meegevoerd, wordt al snel een symbool voor verval in de bredere zin van het woord. Het roept beelden op van brandende steden, horden barbaren, verroest staal en door onkruid overwoekerde teloorgegane en onbegaanbare wegen; de wind in deze context uiteraard de willekeur van de geschiedenis. Dergelijke associaties met ineenstorting en aftakeling zijn misschien ongepast voor deze aangename oktobermaand. Toch zijn het juist deze voorstellingen die voor mij de herfst inluiden.

Over het inluiden van de herfst gesproken: zo verscheen deze maand een nieuwe editie van Huizinga’s Herfsttij der Middeleeuwen. Ik durf hier wel toe te geven dat ik het nooit heb gelezen; althans nooit in zijn geheel. Als kind begreep ik weinig van de taalkunsten van Huizinga, maar in de rijk geïllustreerde versie die in de boekenkast stond van mijn ouders, keek ik op druilerige oktoberdagen vol verwondering en afgrijzen naar de voorstellingen van dodendans en eindoordeel. Achteraf gezien zou Huizinga wel eens de oorzaak kunnen zijn van die nogal bleke associaties; of was het Gibbon?

Toch is de herfst ook een seizoen vol kleur en gezelligheid. Zo is het over een aantal dagen weer Halloween, de avond waarop bovennatuurlijke wezens maar vooral ook kinderen, verkleed als Iron Man of horrorclown en stoned van de bubblicious, de straten onveilig maken. Bij ons thuis deden we nooit aan dat soort Amerikaanse onzin. Elke 31 oktober werd er een speurtocht georganiseerd op een prehistorische grafheuvel annex middeleeuwse galgenberg. Een speurtocht bij maanlicht welteverstaan; dat was pas griezelen.

Zo bezien heeft dit seizoen voor elk wat wils. Maakt u gerust een herfstwandeling, dagdroom, lees een boek of organiseer een speurtocht. Die druilerige dagen komt u dan ook wel door. Heerlijk; het is herfst.

You may also like