Houden van je huis

by Déjà Vu

Blog en foto door Vivian Weijland

De zomer is nabij. Op sommige dagen heeft het weer dat ook al door, maar volgens mijn gevoel zitten we nog steeds ergens in februari. Want de tijd staat nu stil, toch? Sinds het begin van de Corona-maatregelen is er nog geen dag vergaan. Het is een hele warme februari, en het wordt steeds warmer. Je kan merken dat het zomer wordt, omdat ik het woord ‘vibes’dan te vaak gebruik: ZomervibesStrandvibesen Vibey vibes. Het nieuwe weer vraagt om nieuwe kleding, nieuwe schoenen en nieuwe afspeellijsten. Of tenminste, dat is mijn excuus om daar aandacht aan te besteden in plaats van aan mijn tentamens. Zoals vele andere studenten ben ik terug gekropen naar het huis van mijn ouders en duik ik hier onder tot de situatie weer redelijk veilig is. Elke dag heb ik medelijden met de arme zielen die nu nog in de stad zitten. Of ze daar nou een studentenkamer hebben of, nog erger, omdat hun ouders in een stad wonen en ze daar zijn opgegroeid.

Opgroeien in de stad is één van de dingen die ik me nooit voor zal kunnen stellen. Zoals je misschien al hebt geraden ben ik opgegroeid op het platteland. Quarantaine voelt denk ik ook wel iets anders als je het doorbrengt op een boerderij op de rand van een klein dorpje met net iets minder dan zeshonderd inwoners, waar je iedereen al je hele leven kent. Stedelingen die ik wel eens mee neem naar de Achterhoek zien het bezoek aan de boerderij als een vakantie ervaring. Het voeren van de kippen, eten halen uit moestuin, de wekelijkse markt waar we bijna al onze boodschappen doen, kanoën in de beek achter het huis, de tractor, ons eigen fruit en onze eigen honing. Het is anders, surrealistisch, voor ze. Wonen in de stad was dan ook wel wennen, maar het heeft me een appreciatie gegeven voor alles dat ik achter had gelaten. Zeker nu in quarantaine heb ik meer te doen, en meer ruimte om die dingen te doen, dan ik in de stad ooit zou kunnen hebben. 

Nu het weer warmer wordt en de zomervibesnaar binnen aan het rollen zijn hoop ik dat iedereen een plek heeft om naar buiten te gaan zonder daar te veel mensen tegen te komen. Ikzelf ga proberen om zomeractiviteiten voort te zetten, op kleinere en veilige schaal. Dus het eten van ijsjes in de zon, het maken van een zomerafspeellijst of gewoon fietsen. Ik hoop dat iedereen, net zoals ik, is gaan houden van de plek waarop ze nu vast zitten en het nog even kunnen volhouden.

Het is nog steeds mogelijk om mee te doen met de HSVL-opbeuractie! Je kan nu een berichtje sturen naar een oudere om een hart onder de riem te steken. Schrijf dan nu je berichtje naar extern@dehsvl.nl en onze extern Daniëlle zal ervoor zorgen dat je berichtje goed terechtkomt!

You may also like

Leave a Comment