In de voetsporen van…

by Déjà Vu

Twan Kerkvliet

Een van de vele dingen waar ik deze Corona periode achter ben gekomen, is hoezeer het gebrek aan natuur mij aan het hart gaat. Als de dorpeling die ik van huis uit ben, heb ik het altijd vanzelfsprekend gevonden om in het gras rond te banjeren en te genieten van al het moois wat moeder natuur te bieden heeft. Nou is deze voorstelling ook wel weer een beetje geromantiseerd en zat ik vaak genoeg achter de computer om de virtuele buitenwereld te verkennen, maar dit terzijde. 

Door het algehele gebrek aan activiteiten de afgelopen maanden heb ik een nieuwe hobby ontdekt. Het is iets waarvan ik vroeger alleen maar kon gruwelen: wandelen. Gewapend met twee oordopjes en een grote verzameling gedownloade podcasts maakte ik de straten van mijn thuisdorp onveilig (zie de Instagram van de Déjà Vu voor mijn favoriete podcasts!). 

Op deze manier kreeg ik te voet compleet nieuwe delen van het dorp te zien. Nu was dat na een week wel weer afgelopen, zo groot is het dorp ook weer niet, maar toch verbaasde ik me erover hoe veel een dorp in een paar jaar kan veranderen. Al dat nieuws bestond voornamelijk uit de talloze nieuwbouwwijken die in deze periode uit de grond waren gestampt, niet precies de ontdekking van onbekende pittoreske landschappen waar ik op hoopte. Sterker nog, van de mooie landschappen die ik mij nog uit mijn kindertijd kon herinneren is het dorp voor een groot deel veranderd in dorre steenvlaktes waar de grassprietjes met en verrekijker moeten worden opgezocht. 

Nu is de bouw van deze woonwijken goed te begrijpen. Er heerst nog steeds een nijpende crisis op de woningbouwmarkt en mensen moeten nou eenmaal ergens wonen. Toch neemt dit niet het gevoel bij mij weg dat het ook anders kan. Terug in Leiden, in mijn studentenkamertje op zeven hoog, keek ik eens uit het raam (zie de header voor het uitzicht). Toen viel me voor het eerst pas op hoeveel bomen en ander groen er hier in het straatbeeld te vinden is. Natuurlijk kan het altijd beter, en de leef kwaliteit zal vast per buurt veel verschillen, maar naar mijn mening hebben we hier niets te klagen!

Met mijn studentenkamertje als uitvalsbasis ging ik weer op stap om ook hier de omgeving maar eens goed in kaart te brengen. Naast de mooie looproutes langs de singels is ook het Cronestein park inmiddels vaste prik geworden voor mijn dagelijkse wandeltochten. Ik wil dan ook iedereen in Leiden vooral aanbevelen om eens de stoute schoenen aan te trekken en gewoon maar eens op pad te gaan. Zij het met een podcast of met een gezelschap, een leuke wandeling is meestal maar een paar stappen van je verwijderd!

Het is nog steeds mogelijk om mee te doen met de HSVL-opbeuractie! Je kan nu een berichtje sturen naar een oudere om een hart onder de riem te steken. Schrijf dan nu je berichtje naar extern@dehsvl.nl en onze extern Daniëlle zal ervoor zorgen dat je berichtje goed terechtkomt!

You may also like

Leave a Comment