Lentekriebels

by Déjà Vu

Merle van Lier

Hagelbuien en onweerswolken, hoosbuien en tornado’s: de laatste tijd hebben we alle soorten weer wel gezien, met alle gevolgen en een volledig ontregelde NS van dien. Terwijl ik me voor de zoveelste keer in mijn regenpak hijs, dwalen mijn gedachten af naar de lente. Waarom kan het niet altijd gewoon lente zijn? De meeste mensen zullen als antwoord op die vraag met een natuurkundig, wiskundig of biologisch geneuzel op de proppen komen en zeuren over de stand van de aarde, maar niets is minder waar. Het antwoord is namelijk te vinden bij onze goede vrienden, de oude Grieken.

Op een prachtige zonnige dag besluit Persefone bloemen te plukken. Plots, als donderslag bij heldere hemel, verschijnt Hades met paard en wagen uit een kloof in de aarde en trekt het meisje zijn wagen op. Wanhopig schreeuwt Persefone om hulp, maar tevergeefs. De god van de onderwereld sleurt haar mee en samen verdwijnen ze in de duisternis.

’s Avonds komt Persefone niet thuis voor het avondeten en Demeter, haar moeder, begint zich zorgen te maken. Waar is haar dochter? Ze speurt de hele aarde af, maar nergens is een spoor van haar dochter te bekennen. Wanhopig richt ze zich tot Helios, de zon, die haar vertelt dat haar dochter bij Hades in de Onderwereld is. Machteloos en gevuld van verdriet zwerft Demeter de wereld rond, rouwend om haar verloren dochter. De aarde verdort, het graan kan niet meer groeien en de mensheid dreigt uit te sterven, maar Demeter wordt verblind door haar verdriet en heeft geen oog voor het leed van de mensen.

Dan wordt het Zeus toch te gortig en hij besluit Demeter te helpen. Hij roept Hades bij zich en vraagt hem Persefone terug te geven. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan want Persefone had zes granaatappelpitjes gegeten en daarmee hoort ze nu in het dodenrijk thuis. Demeter is razend maar gelukkig bedenkt Zeus een oplossing. Elk jaar zal Persefone zes maanden lang – één maand voor elk granaatappelpitje – in de onderwereld bij Hades wonen als zijn vrouw en koningin en zal de aarde veranderen in een dor, koud landschap; de herfst en de winter. De rest van het jaar zal ze bij haar moeder boven de aarde verblijven zodat Demeter voor de lente en de zomer kan zorgen. Iedereen ging akkoord en al gauw was iedereen eraan gewend.

Dus mocht je huisgenoot weer eens natgeregend en rillend van de kou de fusie binnenstrompelen en verzuchten dat hij niet kan wachten tot de lente er weer is, dan kan jij hem vertellen dat hij nog heel even geduld moet hebben tot Persefone weer boven de aarde is. En als de huisgenoot je dan verbaasd aankijkt en een verhaal over de stand van de aarde ophangt, glimlach dan maar vriendelijk want jij weet hoe het echt zit.

You may also like