NEEvea: onbewust reclameracisme

by Déjà Vu

nivea-logo-wallpaper

Abel Vlaanderen

Op een bruiloft – het is mooi weer – loopt een lange man. Zwart overhemd, zwarte pantalon. De man heeft Perzische gelaatstrekken en het haar in een staart. Hij draagt een dienblad met drankjes rond en alles lijkt perfect. Maar deze goed getrimde man blijkt last te hebben van branderige stoppels in zijn nek en om zijn geïrriteerde huid te koelen leunt hij tegen een ijssculptuur. Het beeld valt en breekt vervolgens in duizend stukjes, waarna de man schuldbewust in de camera kijkt. Op dat moment krijgen we het wondermiddel van Nivea MEN te zien. Op zich is dit alles niet vreemd, sterker nog: de reclame zit goed in elkaar. De oplossing die Nivea aandraagt voor de vurige huid is echter op zijn minst merkwaardig te noemen: de Perzische man verdwijnt geheel uit beeld en voor hem komt een hippe, blanke man in de plaats. Deze yup weet met het product zijn gezicht volledig glad te scheren.

Nu zou het zomaar kunnen dat het bedrijf hier niets kwaads mee in de zin heeft. Dat de acteur die de Perzische ober speelde toevallig iets anders had toen deel twee van de reclame gefilmd werd. Dat de blanke acteur al heel lang elke ochtend aanbelt bij het hoofdkantoor van de cosmeticafabrikant, smekend om een kleine rol in een commercial. Dat de regisseur ziek was en dat zijn baan tijdelijk overgenomen is door een zeeschildpad. Tuurlijk. Kan allemaal. Wat ook kan – en waar ik het bedrijf van verdenk – is dat hier sprake is van onbewust racisme. Dat er gedacht wordt dat meer mensen de Cooling Sensitive Energy-gel kopen als een bleekscheet zich ermee scheert. Dat alleen een gekleurde ober (let op: dubbele onderdanigheid – althans, volgens Nivea) zo stom is én zich slecht te scheren én vervolgens een prachtig kunstwerk te slopen. Ik hoop dat dit niet het geval is. Ik hoop van harte op een interim-zeeschildpad. Ik hoop van harte dat wanneer de regisseur terug is de gekleurde acteur wél een volledige reclame krijgt. Als dat niet het geval is, hebben we nog een heel, heel lange weg te gaan.

Afgelopen weekend (12 september) stond op NRC Q een artikel over de rol van vrouwen in reclames, nauw aan het onderwerp van deze blog gerelateerd: http://www.nrcq.nl/2015/09/12/in-de-reclames-kookt-mama-en-werkt-papa

You may also like

Leave a Comment