OMG! Je gelooft nooit wat er in de wereld gebeurt!

by Déjà Vu

clickbait

Henrike Vellinga

In Mosul worden burgers als levend schild gebruikt door IS, het vluchtelingenkamp in Calais wordt afgebroken en er zijn vijftig doden gevallen bij een aanslag in Pakistan. Er gebeurt genoeg in de wereld, maar waarschijnlijk weet je er de details niet van. Zeker, je hebt het op Facebook misschien voorbij zien komen, maar heb je er ook op geklikt?

Een kleine greep uit de aanbevolen artikelen op mijn Facebookdashboard de laatste week waar ik wel op heb geklikt: ‘Baby met down wordt afgewezen als model, gaat viral’, ‘People Are Freaking Out Over This Video Of A Spider Eating A Mouse’, ‘Deze Japanse kunst kan pijn verlichten zonder medicatie, WAANZINNIG’, ‘Vrouw wil de Dakloze voorbij rijden. Dan ziet ze wat er op zijn kartonnen bordje staat en trapt keihard op de rem.’ Boven al deze links staat een plaatje waarin iets met rood is omcirkeld. Deze artikelen hebben één ding gemeen, het is allemaal een vorm van clickbait. Clickbait is volgens Urban Dictionary een ‘opvallende link op een website, die mensen aanmoedigt om door te lezen. Vaak gaat het om een betaalde link door een adverteerder of genereert het inkomen gebaseerd op het aantal keer dat erop is geklikt.’ Om zoveel mogelijk geld uit een bepaald artikel te slepen, zorgen websites ervoor dat de link aantrekkelijk is om op te klikken. Dit doen ze door grote woorden in de koppen te gebruiken zoals ‘verrassend’, ‘hilarisch’, ‘hartverscheurend’ of ‘ongelooflijk’. Zo raken mensen geïnteresseerd en is de kans groter dat ze op een link klikken. Dat de inhoud van de artikelen meestal helemaal niet zo sensationeel is als beloofd, maakt niet uit. Er is al geklikt, dus het geld is binnen.

Je zou zeggen dat clickbait niet zo’n probleem is. Het is makkelijk te herkennen aan de titels en zo goed te omzeilen als je niet geïnteresseerd bent in oppervlakkige artikelen over kruidendrankjes die écht haaruitval kunnen genezen. Alleen raken mensen snel gewend aan sensatie. Sinds de opkomst van de televisie en fotografie heeft beeld al een groot deel van haar shockerende lading verloren. De beroemdste foto uit de Vietnamoorlog van het meisje dat wegrent na een napalmaanval valt in het niet bij de foto’s die deze dagen uit Syrië of Somalië komen. En zelfs foto’s van massagraven scroll je zo voorbij of scan je overheen wanneer je de krant leest. Dat komt omdat het je afstompt wanneer je shockerende foto’s vaak ziet. Je prikkeldrempel voor heftige beelden wordt als het ware hoger, waardoor beelden die je eerst zouden shockeren, nu weinig bij je oproepen. Bij clickbait werkt het hetzelfde. Wanneer je gewend bent geraakt aan sensationeel taalgebruik, reageer je niet meer op neutraal taalgebruik.  Dat is waarom professionele nieuwswebsites steeds vaker in hun links clickbait-achtige taal gebruiken en pseudoartikelen aanleveren. Een titel die alleen maar beschrijft wat het nieuws is, roept geen vraag op bij de lezer die daarom geen drang voelt om door te klikken.

Dus schrijft NRC een artikel over een vader die de tekeningen van zijn kind tot knuffels verwerkt en heeft The Guardian stukken over hoe je niet doodgaat in horrorfilms. Wanneer je op hun site bent zie je het echte nieuws. Syrië. Tachtig doden na een ongeluk in Kameroen. Misschien dat je doorklikt, maar misschien klik je ook pas door wanneer er ‘Je Gelooft Nooit Wat Voor Misdaden Tegen De Mensheid Er Nou In Syrië Gebeuren’ staat.

You may also like

Leave a Comment