Relaas uit Rusland

by Déjà Vu
Foto van Marit bij Russische kunst.

Foto van Marit bij Russische kunst.

Marit de Roij

Er zijn een hoop dingen waar Russen weinig talent voor bezitten: koken, autorijden, huizen bouwen en ga zo maar door. Maar een van de zaken waar ze wel verstand van hebben is musea. Er wordt in Rusland zoveel aandacht besteed aan de inrichting van musea dat je zelfs na een bezoek aan een museum over de geschiedenis van het potlood volledig geëntertaind naar buiten kunt komen.

Het grote verschil tussen musea in Nederland en in Rusland is dat men in Rusland van elk museum een verhaal probeert te maken. Je wordt na het kopen van kaartjes met duidelijke aanwijzingen naar binnen gestuurd en je wordt geacht de exacte route van het museum te volgen die de inrichters in gedachten hadden. In iedere ruimte lopen (veel te veel) medewerkers rond die je (soms hardhandig) de juiste richting op duwen en je wijzen op objecten en activiteiten die je misschien niet gezien had. Dit kan soms irritant zijn, maar vaak is het gewoon schattig hoe enthousiast die oude vrouwtjes over hun museum zijn en hoe graag ze willen dat jij er ook optimaal van kunt genieten.

Behalve foto’s, schilderijen en vitrinekasten met objecten zijn ze in Rusland ook fan van het nabouwen van ruimtes. Ga je naar een museum over de politieke geschiedenis van Rusland, dan loop je door de werkkamer van Lenin en de treinwagon waar Nicolaas II zijn abdicatie schreef. Ga je naar een museum van een bekende kunstenaar, dan loop je door een exacte kopie van zijn atelier en ongetwijfeld ook door zijn woonkamer, waar in boekenkasten de boeken staan waar hij van hield en de bloemen de kleuren hebben waar hij graag mee werkte.

Daarnaast wordt er veel gebruik gemaakt van videobeelden en zijn alle musea ontzettend interactief. Je kunt lades optrekken, op televisieschermen zappen naar andere filmpjes en lichtspektakels in de vorm van tijdlijnen met belangrijke gebeurtenissen aanschouwen. Hier zijn ze in elk museum zeer creatief mee. En mocht je even niet doorhebben dat je door een bepaalde microscoop kunt kijken of dat je zelf op het Rode Plein kunt staan tijdens de Augustuscoup van 1991, dan komen er direct twee oude dametjes op je af om je te helpen. Elk geluidsfragment heeft een functie en elke stoel staat er met een reden. Elke ruimte is tot aan het plafond aangekleed en op een paar miljoen roebel wordt niet gekeken. Aan de entreeprijzen is dat overigens niet te merken, zelden betaal je voor een museum meer dan twee euro.

Dit is uiteraard alleen mogelijk met grote overheidssteun. Om van musea leuke uitjes te maken zijn creativiteit en financiering nodig, twee dingen die in Nederland nogal eens ontbreken. Musea zijn in Nederland gebouwen waar voornamelijk gepensioneerden of specifiek in het onderwerp geïnteresseerde mensen naartoe gaan, studenten zijn er slechts met grote uitzondering te vinden. Dit kan ook anders. Met het onderkennen van het belang van musea komen we al een eind, met een paar zakken geld nog verder. Maar wat we vooral missen is creativiteit en bezieling bij de inrichting van onze musea. Op dat gebied kunnen we van de Russen nog heel wat leren.

You may also like

Leave a Comment