Volgende week is iedereen weer normaal

by Déjà Vu

ErwinOlafStillevenSpaanse-overvloed

Fenna Ytsma

“Lalala Leiden, lalala Leiden, lalala Leiden, tralala…” Al van ver hoor ik Jochem Myjer zijn culturele hoogstandje ten gehore brengen aan zo’n 300 basisschoolkinderen. Met volle overgave wordt het lied door iedereen meegezongen. Ik sta stiekem te kijken, maar hoe langer ik kijk hoe meer ik mij een buitenstaander voel.

Rond 2 en 3 oktober wordt het me pijnlijk duidelijk dat ik nooit een echte ‘Leienaar’ zal worden. Als ik me op 2 oktober op de kermis waag – voor mij een volslagen vreemde en beangstigende wereld – hoor ik overal om me heen de rollende r en lijkt iedereen bij de 3 October-Vereeniging te horen, gezien het aantal sjaaltjes dat ik voorbij zie komen. Ik hoor er niet bij. Dat beeld wordt bevestigd als ik hoor dat eerstejaarsstudenten vroeger uit de stad werden verbannen tijdens 3 oktober: het feest was van de Leidenaren, niet van de studenten. Maar als ik dit gerucht later probeer terug te vinden op internet stuit ik op hele andere informatie: de viering van het Leidens Ontzet zou namelijk nooit zo groots geweest zijn zonder de studenten van Minerva. Toen het stadsbestuur in 1823 besloot dat het Leidens Ontzet, wat toen nog heel sober gevierd werd, voortaan op zondag gevierd zou worden,  kwamen de studenten van Minerva in actie. Ze riepen alle Leidenaren op de vlag uit te hangen en deelden haring en wittebrood uit aan de armoedige bewoners van de stad. Daarna werd 3 oktober steeds belangrijker voor het volk en in 1884 kwam er in de stad een standbeeld te staan van oud-burgemeester Van der Werf. Tijdens het beleg van Leiden zou deze burgemeester zijn lichaam hebben aangeboden aan het volk toen de hongerige burgers op het punt stonden zich over te geven: een verhaal dat overigens niet terug is te vinden in bronnen uit die tijd. Naar aanleiding van de steeds groter wordende belangstelling voor het Leidens Ontzet werd in 1884 de 3-October Vereeniging opgericht. De voorzitter van Minerva maakte zelfs deel uit van het bestuur van de vereniging en dit is tot op de dag van vandaag nog het geval.

De viering van 3 oktober hebben we dus mede te danken aan de studenten. Maar zodra Jochem Myjer zingt: “Dat is mijn stadje, dat is mijn Leiden, de stad waar m’n wieg aan de Rijn heeft gestaan…” sluip ik snel weg. Volgende week is iedereen weer normaal.

Foto: Erwin Olafs interpretatie van het Leidens Ontzet, te vinden in de bijzondere collecties van de UB.

You may also like

2 comments

persian tar 24 juni 2018 - 20:08

thank you21

Reply
خرید vps 24 juni 2018 - 20:08

thank you10

Reply

Leave a Comment